Suriname dankt haar kleurrijke bevolking aan haar rijke geschiedenis. Het land werd uitsluitend bewoond door de oorspronkelijke bevolking, de Indianen, tot aan het eind van de 16e eeuw (1593) de Spanjaarden het land in bezit namen. De Spanjaarden verdwenen echter weer snel.
Na 1650 stichtten de Engelsen een succesvolle kolonie; vervolgens werd het land in 1667 door de Zeeuwen veroverd en aan de West-Indische Compagnie (W.I.C.) overgedragen. Gedurende deze jaren werden erg veel slaven uit Afrika gehaald en gedwongen om te werken op de vele plantages die Suriname rijk was.
Op 3 oktober 1862 werd bij proclamatie van de gouverneur aan de 'Slavenbevolking in de Kolonie Suriname' medegedeeld: 'Het heeft Zijne Majesteit Onzen geëerbiedigden Koning behaagd den dag te bepalen, waarop de slavernij in de kolonie Suriname voor altijd afgeschaft zal zijn. Op den 1sten Julij zijt gij vrij!' Echter, tegelijkertijd werd bepaald dat de vrijgekomen slaven nog tien jaar voor hun baas moesten werken onder het zogenaamde staatstoezicht. Veel slaven trokken zich daar niets van aan en vestigden zich in Paramaribo. Het tekort aan arbeidskrachten op de plantages was altijd al een probleem geweest, maar werd toen nijpend. De vertrokken slaven werden later vervangen door Hindoestaanse- en Javaanse contractarbeiders.
Nog steeds wordt de afschaffing van de slavernij in Suriname jaarlijks gevierd (zie ook Culturele festivals).
Uiteindelijk is Suriname in 1975 onafhankelijk geworden van Nederland. Op 25 november van dat jaar werd de nationale vlag gehesen op het Onafhankelijkheidsplein en was de geboorte van de Republiek Suriname een feit. Nederland had 3,2 miljard gulden aan verdragsmiddelen toegezegd als ondersteuning voor de economische opbouw en ontwikkeling van Suriname als onafhankelijke staat. De periode voor de onafhankelijkheid werd gekenmerkt door een massale emigratie van Surinamers naar Nederland.
De ontwikkelingen in Suriname verliepen minder voorspoedig dan men had gehoopt. Op 25 februari 1980 explodeerde een sluimerend conflict binnen het leger. Onderofficieren eisten de oprichting van een vakbond en bombardeerden, om hun eisen kracht bij te zetten, het hoofdbureau van de politie aan de Waterkant. Uiteindelijk eindigde de actie in een staatsgreep; Desi Bouterse en vijftien getrouwen namen de macht over en lieten deze de komende tien jaren niet meer los.
Laatste gewijzigd op: 08-01-2010
Warning: include(banners.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /home/deb939/domains/gosuriname.net/public_html/cultuur/geschiedenis.php on line 37
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'banners.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/deb939/domains/gosuriname.net/public_html/cultuur/geschiedenis.php on line 37
| |